Ojciec Kolbe to święty naszych czasów. Prawdziwy patriota. Polak z krwi i kości.

Nie był ani „tolerancyjny”, ani „postępowy” w lewicowym rozumieniu.

Był wierny Bogu, Kościołowi i Ojczyźnie.
Ostrzegał przed liberalizmem, marksizmem, masońską propagandą i zepsuciem moralnym Zachodu.
Zamiast pisać posty na Instagramie, budował imperium medialne „Rycerza Niepokalanej” i wychowywał Polaków w duchu honoru i wiary.

Dlatego dzisiaj lewica go nienawidzi.

Bo nie pasuje do ich tęczowej rewolucji.
Bo przypomina, że prawdziwa miłość bliźniego to poświęcenie, nie rozpusta.
Bo był duchownym, który nie kłaniał się światu, tylko Bogu.

CZEŚĆ JEGO PAMIĘCI! PAMIĘTAMY!

Niech jego życie będzie dla nas przestrogą i inspiracją.
W czasach zamętu, zdrady, zgniłego kompromisu… Ojciec Kolbe to symbol, że można żyć i umrzeć jak trzeba.
Nie jako ofiara systemu, ale jako świadek prawdy i odwagi.

Udostępnij na:

Facebook

Google

Twitter

Linkedin

Artykuł 84 lata temu zginął św. Maksymilian Maria Kolbe 14 sierpnia 1941 pochodzi z serwisu Niezłomny Patriota - Polski portal patriotyczny.

Krótka pamięć – długi wstyd. Czas to naprawić.

11 lipca 1943 roku to Krwawa Niedziela – dzień, w którym ukraińscy nacjonaliści z OUN i UPA dokonali największej fali brutalnych mordów na polskiej ludności cywilnej. W jednym tylko dniu zamordowano tysiące Polaków – mężczyzn, kobiet, dzieci i starców. Spalono wsie, zrównano z ziemią świątynie, a księży torturowano i zabijano z wyjątkowym okrucieństwem.

To nie była wojna. To było czyste, etniczne ludobójstwo, którego celem było jedno: usunąć Polaków z Kresów Wschodnich.

Dlaczego to święto jest ważne?

– Bo honor należy się ofiarom, nie oprawcom.
– Bo bez prawdy nie ma pojednania.
– Bo tylko naród pamiętający swoją historię ma szansę przetrwać.

Nie można budować relacji z sąsiadem, który gloryfikuje Stepana Banderę, odpowiedzialnego za śmierć tysięcy naszych rodaków. Nie można milczeć, gdy we Lwowie czy Kijowie stawia się pomniki katom, a ofiary spycha w niepamięć.

Polskie Stronnictwo Ludowe – chwała za inicjatywę

Projekt ustawy został zgłoszony przez PSL, ugrupowanie, które niejednokrotnie jako jedyne miało odwagę mówić głośno o Wołyniu. Sejm – co warto podkreślić – przyjął ustawę niemal jednogłośnie, co pokazuje, że prawda o Wołyniu wreszcie przebiła się przez mur milczenia i poprawności politycznej.

To symboliczny i realny krok w stronę przywracania godności ofiarom. Teraz 11 lipca będzie miał państwowy, oficjalny charakter. Będzie to dzień pamięci, edukacji i refleksji narodowej.

Niech zadrży sumienie Europy!

Rzeź Wołyńska to jedno z największych ludobójstw II wojny światowej, a mimo to przez lata była tematem tabu w polityce, mediach i edukacji. Czas to zmienić. Czas, by Europa i świat poznały prawdę o ofierze tysięcy Polaków, którzy ginęli w męczarniach tylko dlatego, że byli Polakami.

Pamiętajmy. I przekazujmy dalej.

Niech 11 lipca każdego roku będzie dniem:
modlitwy za pomordowanych,
lekcji historii w każdej polskiej szkole,
marszów i wydarzeń upamiętniających ofiary,
głośnego wołania o prawdę, sprawiedliwość i pamięć.

Bo naród, który traci pamięć, przestaje być narodem. A my Polacy – mamy obowiązek pamiętać o Wołyniu nie dla zemsty, ale dla prawdy i godności.

Udostępnij na:

Facebook

Google

Twitter

Linkedin

Artykuł Prawda historyczna zwycięża! 11 lipca oficjalnym Świętem Pamięci Ofiar Ludobójstwa na Wołyniu pochodzi z serwisu Niezłomny Patriota - Polski portal patriotyczny.

Bitwa Warszawska: Decydujący Moment Wojny Polsko-Bolszewickiej

Bitwa Warszawska, znana także jako Cud nad Wisłą, rozegrała się w dniach 13-25 sierpnia 1920 roku i była kluczowym starciem wojny polsko-bolszewickiej. 15 sierpnia 1920 roku na przedpolach Warszawy Armia Polska pokonała wojska bolszewickie, co ocaliło niepodległość odrodzonego państwa polskiego. Bitwa ta uważana jest za jedną z najważniejszych w historii Europy, ponieważ zatrzymała ekspansję komunizmu na Zachód.

Zjednoczony Naród w Obliczu Zagrożenia

Wojna 1920 roku zjednoczyła Polaków w sposób nadzwyczajny. Po 123 latach zaborów, Polacy byli gotowi bronić swojej świeżo odzyskanej wolności. Niezależnie od dzielących ich różnic, stanęli murem za Ojczyzną, ukazując niezwykłą jedność narodu. To właśnie dzięki tej jedności i niezłomnej woli walki udało się pokonać przeważające siły bolszewickie i zabezpieczyć przyszłość niepodległej Polski.

Męstwo i Bohaterstwo Żołnierza Polskiego

Bitwa Warszawska była dowodem męstwa, zdyscyplinowania i wielkiej bitności żołnierza polskiego. Polscy żołnierze, dając przykład największej determinacji i bohaterstwa, nie tylko zatrzymali bolszewików, ale także odparli ich atak, co przyczyniło się do zmiany losów wojny. To właśnie dzięki nim Polska ocaliła swoją suwerenność, a ich heroizm i poświęcenie stały się symbolem miłości i przywiązania do Ojczyzny.

Tradycja Święta Wojska Polskiego

Święto Wojska Polskiego jest głęboko zakorzenione w tradycji II Rzeczypospolitej, kiedy to 15 sierpnia, w rocznicę zwycięstwa nad bolszewikami, obchodzono dzień Wojska Polskiego. Po II wojnie światowej tradycja ta została przerwana przez władze komunistyczne, ale w 1992 roku, po upadku komunizmu, została przywrócona jako jedno z najważniejszych świąt narodowych.

Hołd dla Tradycji i Dorobku Polskiego Oręża

Dziś Święto Wojska Polskiego jest wyrazem hołdu dla tradycji i dorobku polskiego oręża. To dzień, w którym wspominamy nie tylko żołnierzy walczących w Bitwie Warszawskiej, ale także wszystkich, którzy w ciągu wieków bronili naszej Ojczyzny. Obchody tego święta mają na celu upamiętnienie heroizmu i poświęcenia polskich żołnierzy, którzy oddali swoje życie za wolność Polski.

Zakończenie

15 sierpnia to dzień, który przypomina nam o sile i determinacji polskiego narodu. Święto Wojska Polskiego jest nie tylko okazją do oddania hołdu bohaterom Bitwy Warszawskiej, ale także momentem refleksji nad historią i tradycjami polskiego oręża. Dzięki tym, którzy walczyli i zginęli za naszą wolność, możemy dziś cieszyć się niepodległością i suwerennością naszego kraju.

Udostępnij na:

Facebook

Google

Twitter

Linkedin

Artykuł Święto Wojska Polskiego: Hołd dla Bohaterów Bitwy Warszawskiej 1920 Roku pochodzi z serwisu Niezłomny Patriota - Polski portal patriotyczny.

Wczesne Lata i Edukacja

Roman Dmowski urodził się 9 sierpnia 1864 roku w Kamionku, obecnie części Warszawy. Swoją edukację rozpoczął w III Gimnazjum w Warszawie, po czym w 1886 roku podjął studia na Wydziale Matematyczno-Fizycznym Uniwersytetu Warszawskiego. Jego pasja do nauki i polityki doprowadziła go do zaangażowania się w działalność niepodległościową poprzez przystąpienie do Związku Młodzieży Polskiej „Zet” i Ligi Polskiej.

Kariera Polityczna i Liga Narodowa

Po powrocie z Paryża, gdzie kontynuował studia, Roman Dmowski przekształcił Ligę Polską w Ligę Narodową, której celem było stworzenie nowoczesnego narodu polskiego. Jego zaangażowanie w działalność polityczną doprowadziło do aresztowania przez rosyjską policję, jednak jego niezłomna postawa i zdolności organizacyjne umożliwiły dalszą walkę o niepodległość Polski.

Działalność Międzynarodowa i Kwestia Polska

Dmowski miał kluczowy wkład w przedstawienie polskich dążeń niepodległościowych na arenie międzynarodowej. Podczas wizyt w Tokio, Londynie i Paryżu przekonywał polityków do poparcia polskiej sprawy. Był orędownikiem koncepcji, że największym zagrożeniem dla Polski są Niemcy, i dążył do połączenia sprawy polskiej z sojuszem brytyjsko-francusko-rosyjskim.

Droga do Niepodległości

W 1917 roku Roman Dmowski został przewodniczącym Komitetu Narodowego Polskiego, który był uznawany za oficjalną reprezentację narodu polskiego. Dzięki jego staraniom Polska została uznana za sprzymierzeńca podczas konferencji pokojowej w Wersalu, co doprowadziło do odzyskania niepodległości w listopadzie 1918 roku.

Życie po Odzyskaniu Niepodległości

Po odzyskaniu niepodległości Dmowski został wybrany do Sejmu Ustawodawczego i kontynuował działalność polityczną jako publicysta. Chociaż jego działania były kontrowersyjne, Dmowski pozostawał jedną z kluczowych postaci w historii Polski.

Dziedzictwo Romana Dmowskiego

Roman Dmowski zmarł 2 stycznia 1939 roku, ale jego wpływ na kształtowanie nowoczesnej Polski jest niezaprzeczalny. Jego praca dyplomatyczna i polityczna była kluczowa dla odzyskania przez Polskę niepodległości, a jego myśli i idee nadal inspirują kolejne pokolenia Polaków.

Udostępnij na:

Facebook

Google

Twitter

Linkedin

Artykuł Roman Dmowski: W 160. Rocznicę Urodzin Ojca Niepodległości pochodzi z serwisu Niezłomny Patriota - Polski portal patriotyczny.

W tym dniu szczególnie upamiętniamy historię naszych barw narodowych i ich znaczenie w budowaniu narodowej tożsamości​. Polskie barwy narodowe mają swoje korzenie w heraldyce, wywodząc się z kolorystyki herbu Królestwa Polskiego oraz Wielkiego Księstwa Litewskiego. Biel na fladze symbolizuje godło Polski, czyli białego orła, oraz Pogoni – rycerza na koniu, będącego godłem Litwy. Czerwień odnosi się do tła tarcz herbowych obu państw. Od wieków te kolory stanowiły symbol jedności i suwerenności​.

Znaczenie Polskiej Flagi

Biel i czerwień na polskiej fladze to nie tylko elementy dekoracyjne, ale przede wszystkim symbol naszej narodowej tożsamości, historii i wartości. Biel symbolizuje czystość i prawość intencji, a czerwień – odwagę i poświęcenie. Te barwy towarzyszyły Polakom w najważniejszych momentach naszej historii – od walk o niepodległość, poprzez okresy zaborów i okupacji, aż po czasy współczesne​​.

Obchody Dnia Flagi

W dniu 2 maja Polacy wywieszają flagi przed swoimi domami, na balkonach i w oknach mieszkań, uczestniczą w akcjach patriotycznych oraz biorą udział w różnorodnych wydarzeniach kulturalnych i edukacyjnych, mających na celu przypomnienie o znaczeniu flagi. Kampania społeczna #mojaflaga zachęca Polaków do dzielenia się zdjęciami z flagą, wyrażając dumę z naszej biało-czerwonej​ ​.

Wnioski

Dzień Flagi Rzeczypospolitej Polskiej to okazja, by zatrzymać się na chwilę i przypomnieć sobie o wartościach, które stoją za naszymi narodowymi barwami. To również czas, by wyrazić dumę z naszej historii i tradycji oraz przekazać młodszym pokoleniom szacunek do symboli narodowych.

Udostępnij na:

Facebook

Google

Twitter

Linkedin

Artykuł Dzień Flagi Rzeczypospolitej Polskiej: Historia i Znaczenie Polskich Barw Narodowych pochodzi z serwisu Niezłomny Patriota - Polski portal patriotyczny.

Powszechnie uważa się, że odszedł z tego świata przed chrztem Jezusa i zanim zgromadził wokół siebie uczniów. Charakterystyczne wydarzenia z życia św. Józefa, takie jak małżeństwo z Maryją czy ucieczka do Egiptu, są dowodem jego niezachwianej wiary i zaufania Bożej Opatrzności.

W dzisiejszych czasach wartości reprezentowane przez św. Józefa często są pomijane lub nawet otwarcie krytykowane. Męstwo i sprawiedliwość ustępują miejsca trosce o własny interes, a czystość i wierność są przedmiotem kpiny. Małżeństwa są traktowane powierzchownie, a więzy rodzinne są osłabiane na różne sposoby. Nawet szacunek do rzemiosła i ciężkiej pracy jest coraz częściej kwestionowany, zastępowany przez kult kariery i materializmu.

Warto przypominać sobie i innym o prawdziwych wartościach i nie pozwolić na to, by nowoczesne ideologie oderwały nas od korzeni i tradycji. Św. Józef stanowi dla nas przykład i wzór, przypominając, jak ważna jest troska o porządek moralny. Wzywamy go do modlitwy i prosimy o wsparcie w naszych wysiłkach o ochronę i zachowanie tych wartości.

Udostępnij na:

Facebook

Google

Twitter

Linkedin

Artykuł Święty Józef – Patron Prawdziwych Wartości w Dniu 1 Maja pochodzi z serwisu Niezłomny Patriota - Polski portal patriotyczny.

Dzień Wszystkich Świętych

1 listopada, Dzień Wszystkich Świętych, to czas, kiedy oddajemy cześć wszystkim świętym, zarówno tym kanonizowanym, jak i tym nieznanych. W tym dniu kościoły wypełniają się wiernymi, którzy przychodzą, aby uczcić pamięć świętych i prosić o ich wstawiennictwo.

Dzień Zaduszny

Dzień Zaduszny, obchodzony 2 listopada, jest dniem pamięci o zmarłych. Tradycyjnie w Polsce, cmentarze wypełniają się ludźmi, którzy przychodzą zapalić znicze i pomodlić się za dusze swoich bliskich. Światło znicza symbolizuje wieczne światło, które prowadzi dusze do wieczności.

Chwila zadumy i refleksji

W tych dniach warto zatrzymać się na chwilę i przemyśleć znaczenie życia i śmierci. To również okazja do przypomnienia sobie o wartościach, które są ważne w naszym życiu, oraz o ludziach, którzy mieli na nas wpływ.

Pamięć i modlitwa

Niech te dni będą przypomnieniem o tym, jak ważne jest pamiętanie o tych, którzy odeszli. Modlitwa za zmarłych jest wyrazem naszej miłości i szacunku dla nich. To również sposób na pokazanie, że choć odeszli z tego świata, nadal są obecni w naszych sercach.

Podsumowanie

Dzień Wszystkich Świętych i Dzień Zaduszny to ważne momenty w kalendarzu, które pozwalają nam zatrzymać się i zastanowić nad sensem życia i śmierci. Niech będą one okazją do głębokiej refleksji i pamięci o tych, którzy odeszli.

Udostępnij na:

Facebook

Google

Twitter

Linkedin

Artykuł Pamięć i Tradycja: Dzień Wszystkich Świętych i Dzień Zaduszny pochodzi z serwisu Niezłomny Patriota - Polski portal patriotyczny.

Plan Inwazji: Fall Weiss

Po odrzuceniu przez Polskę niemieckich żądań terytorialnych, III Rzesza rozpoczęła przygotowania do inwazji. Plan, znany pod kryptonimem Fall Weiss, został opracowany w kwietniu 1939 roku. Niemcy były gotowe do wojny pod koniec sierpnia tego samego roku, skoncentrowując przeciwko Polsce około 1,6–1,8 mln żołnierzy, tysiące czołgów i samolotów.

Obrona Westerplatte: Symbol Oporu

O godzinie 4:45 rano Niemcy rozpoczęli ostrzał Wojskowej Składnicy na Westerplatte. Pomimo wyraźnej przewagi liczebnej, polscy żołnierze bronili się heroicznie przez siedem dni. Ta obrona stała się symbolem polskiego oporu i odwagi.

Heroiczna Obrona

Polska armia, dysponująca około milionem żołnierzy oraz setkami samolotów i czołgów, była wyraźnie słabsza od niemieckiego agresora. Niemniej jednak, walki trwały na całej szerokości granicy, na lądzie, wodzie i w powietrzu.

Zbrodnie na Ludności Cywilnej

Poza działaniami wojennymi, Niemcy od początku agresji na Polskę dokonywali masowych zbrodni na ludności cywilnej i jeńcach. Naloty na miasta, kolumny uciekinierów i pacyfikacje wsi pochłonęły tysiące ofiar.

Początek Globalnej Tragedii

1 września 1939 roku nie tylko rozpoczęła się wojna na terenie Polski, ale także wojna, która ogarnęła cały świat. To był początek globalnej tragedii, która zmieniła bieg historii.

Zobacz Więcej

@wojownik.zycia 1 września 1939… #historia #ciekawostka #ciekawostkanadziś #polska #niemcy #iiwojnaświatowa #naród #1939 #wojna #dlaciebie ♬ Touching, sad song that makes you cry, BGM(1298976) – syummacha

Udostępnij na:

Facebook

Google

Twitter

Linkedin

Artykuł 1 Września 1939: Początek II Wojny Światowej i Heroiczna Obrona Polski pochodzi z serwisu Niezłomny Patriota - Polski portal patriotyczny.

Od 1943 do 1945 roku, Wołyń i Małopolska Wschodnia stały się miejscem masowego mordu, gdzie ukraińscy nacjonaliści dokonali rzezi od 80 do 120 tysięcy Polaków. Celem tych okrutnych działań, prowadzonych przez Organizację Ukraińskich Nacjonalistów (OUN) i Ukraińską Powstańczą Armię (UPA), było wyniszczenie Polaków na terenach uważanych przez nich za ukraińskie.

Już od końca 1942 roku, OUN, działająca od dwudziestolecia międzywojennego, zaczęła formować oddziały zbrojne, które później nazwano UPA. Od początku 1943 roku, te oddziały rozpoczęły systematyczne eksterminacyjne działania przeciwko polskiej ludności zamieszkującej te obszary. Systematyczne ludobójstwo, które nastąpiło, zmusiło kilkaset tysięcy Polaków do ucieczki w celu uniknięcia śmierci, tortur i okaleczenia.

Symbolem Rzezi Wołyńskiej jest 10 lipca 1943 roku, kiedy to ukraińscy bojownicy rozerwali na strzępy wysłanego na pertraktacje przedstawiciela Polskiego Państwa Podziemnego, Zygmunta Rumla. Ta zbrodnia zapoczątkowała masowy mord na polskiej ludności Wołynia i Małopolski Wschodniej. Szacuje się, że ukraińscy nacjonaliści zaatakowali Polaków w około 4300 miejscowościach.

Wskutek tych działań, ziemie Kresów zostały zasypane bezimiennymi masowymi grobami, w których spoczywały okrutnie okaleczone ciała Polaków. Te masowe mordy zyskały miano Rzezi Wołyńskiej lub Rzezi Wołyńsko-Galicyjskiej. Cele ukraińskich nacjonalistów były jednak szeroko zakrojone – oprócz fizycznej eliminacji Polaków, dążyli również do usunięcia wszelkich śladów polskiego dziedzictwa kulturowego i historycznego na tych ziemiach.

Pamięć o Rzezi Wołyńskiej z trudem wraca do społecznej świadomości. Mimo że próbujemy pamiętać i honorować ofiary tych okropieństw, wiele lat temu postanowiono, że o tej zbrodni lepiej milczeć. Dopiero w 2013 roku, w siedemdziesiątą rocznicę tej tragedii, polityka państwowa zaczęła się zmieniać.

Film „Wołyń” Wojciecha Smarzowskiego z 2016 roku miał znaczący wpływ na społeczną świadomość tej zbrodni. Zwiększył on publiczne zrozumienie i pamięć o tych wydarzeniach, co potwierdzają badania CBOS z 2018 roku, w których 37% respondentów stwierdziło, że „wiele słyszało” o zbrodniach z 1943 roku. Te dane pokazują, jak ważne jest, aby kontynuować działania edukacyjne na temat tych tragicznych wydarzeń, aby pamięć o ofiarach Rzezi Wołyńskiej nie zanikła.

Udostępnij na:

Facebook

Google

Twitter

Linkedin

Artykuł Rzeź Wołyńska: Zbrodnia, której echo wciąż rezonuje pochodzi z serwisu Niezłomny Patriota - Polski portal patriotyczny.

Obóz był miejscem przetrzymywania mężczyzn, kobiet i dużej liczby Dzieci Zamojszczyzny, które cierpiały z rąk komendanta obozu, SS-Hauptsturmführera Reinholda Hahna. Niemcy przeprowadzali selekcje rasowe, wywożąc wysiedlonych do obozów koncentracyjnych Auschwitz-Birkenau i Majdanek, lub na przymusowe roboty do III Rzeszy Niemieckiej. Część starców i dzieci wywożono do innych wsi w Generalnym Gubernatorstwie, a dużej liczbie dzieci zrabowano rodziców i wywieziono do Niemiec w celu germanizacji.

Niezłomne starania małżonków, ordynatów Ordynacji Zamojskiej – Jana Tomasza i Róży Zamoyskich, przy wsparciu Rady Głównej Opiekuńczej, przyczyniły się do uratowania około 460 polskich dzieci z obozu w Zwierzyńcu. Utworzyli również ochronkę dla tych małych dzieci.

W miejscu, gdzie był główny plac niemieckiego obozu, wybudowano kościół-pomnik pod wezwaniem Matki Bożej Królowej Polski w Zwierzyńcu, który został konsekrowany w maju 1980 roku. Wnętrze kościoła zawiera ścianę pamięci narodowej, makieta obozu oraz drewniana rzeźba – postać umęczonego człowieka w pozie przypominającej Chrystusa na krzyżu. Witraże nad ołtarzem głównym przedstawiają dzieci – więźniów niemieckiego obozu.

Symboliczny dla losu więźniów obozu w Zwierzyńcu i Dzieci Zamojszczyzny jest dramat Bronisława Pekosińskiego, który jako małe czteroletnie dziecko znalazł się w obozie. Przerzucony przez druty na wolność, trafił do ochronki w Zwierzyńcu, a potem do domu dziecka w Zamościu. Nie znał rodziców, ale mimo wszystko wybił się, stając się lokalnym mistrzem w szachach. Jego historia została uwieczniona w filmie Grzegorza Królikiewicza „Przypadek Pekosińskiego” oraz w sztuce Tadeusza Słobodzianka „Obywatel Pekoś”.

Udostępnij na:

Facebook

Google

Twitter

Linkedin

Artykuł Obóz przesiedleńczy w Zwierzyńcu: Miejsce pamięci i tragiczne losy dzieci Zamojszczyzny pochodzi z serwisu Niezłomny Patriota - Polski portal patriotyczny.